بسم الله الرحمن الرحیم

                               دوست دارمو و دانم که توئی دشمن جانم

                               از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

(سوم راهنمائی بودم ) سال سوم راهنمائی شاید بهترین و پر ماجراترین سال زندگیم بود.نه کاملا اما امیرو میشناختم وشایعاتی که در مورد دوستیش با ندا وجود داشت در صورتی که امیر فقط چند مرتبه او را دیده بودحدود یک سال از این ماجرا گذشت دوستی من و ندا روز به روز عمیق تر می شد حالا وارد اول دبیرستان شده بودیم  گروه ضربت مدرسه هیچ یک از بچه ها حتی خانم (دفتر دار فرهنگی)هم نمی توانست از احساس ما بکاهد روزهائی بود که حرف و حدیث ها به اوج رسیده بود برای هر کدوم از ما دوست پسری انتخاب کردند.

و هزارتا حرف دیگه که خلاصی هم نداشت یادمه روزی را که ما را به دفتر خواندند خانم...با شنیدن شایعات از ما خواست که مدتی ظاهرا قهر کنیم و فقط تلفنی جویای حال هم شویم اولین کسی که با التماس و گریه مانع می شد ندا بود و ما هم به تبعیت از او ادامه دادیم.

یه روز زهرا سرما خورده بود و مدرسه نیومد در2 ساعت آخر هم معلم نداشتیم(آخر زمستان بود)2کیلو کیک خامه ای خریدیمو رفتیم عیادت زهرا . نهار هم ساندویچ خوردیم اما چه خوردنی...(بماند) روز به یاد موندنی ای بود همه قسم خوردیم تا آخرین لحظه با هم بمونیم اما هیچ کدوم به عهدمون وفا نکردیم.

جز ندا!

همون روز منو ندا با هم برگشتیم فرصت را مناسب دیدم و پرسیدم:ندا,راسته تو امیر رو می خوای

ندا:سودابه مگر دوست داشتن جرمه...دیگه حرفی برای گفتن نداشتم .

حدسم درست بود از اون به بعد سعی کردم به ندا بفهمونم که راهش درست نیست یه روز همگی رفتیم خونه ندا.

به محض اینکه داخل شدیم صدا تلفن در آمد یه پسره نامرد بود اما هیچ کدام نمیشناختیمش اما هر کدوم حرف میزدیم دقیقا میشناخت و اسم می گفت.

صداش رو ضبط کردیم تا شاید روزی بشناسیمش لحظه های آخر بود که دوباره تلفن زنگ خوردبه سرعت گوشی رو برداشتم اما کسی جواب نداد و فقط صدای گزارش فوتبال(استقلال) می اومد چندتا حرف ناسزا گفتم که ندا گفت:سودابه بخدا این مزاحم نیست.آره امیر بود!

و من گوشی رو به ندا دادم ......

سال تحصیلی تمام شد و...

سال دوم همگی به راه خودمون رفتیم-منو زهرا رشته ریاضی . اما ندا همون اول موند

همون موقع بود که فهمیدیم تمام سختی های که کشیدیم و ضربه های که خوردیم از طرف یکی از اون 7نفره گروه ضربت بود.

الهه...!

نمیدونم چرا ؟اما گناهی نکرده بودیم که مستحق همچین کیفری باشیم تا....سال سوم

سال سوم ریاضی بودمو ندا سال دوم گرافیک بعد از مدتی قهر دوباره آشتی کردیم عروسی داداش بود و قرار شد زهرا(مامان ندا)واسمون خیاطی کنه

به قول مامان ندا,ندا کسی بود که لباسشو به خواهرش هم نمیداد اما در مقابل دوستاش همه جوره کوتاه میومد و گذشت داشت یادش بخیر به من میگفت: آخوند چون سخت گیری میکردمو نصیحتام فراون بود تا حدود اردیبهشت با هم بودیم واسه عروسی دعوتش کردم اما تعصب بیجا مانع آمدنش شد بعد از عروسی خیلی سعی کردم برم سراغش اما به هیچ وجه موقعیت نشدنمیدونم چرا اما میدونم هر چیزی حکمتی داره تا روز امتحان حسابان

نمیدونم چرا؟ اما هر چیزی حکمتی داره روز امتحان حسابان بود.

هنوز داخل سالن نشده بودیم که صدای پچ پچ بچه ها رو شنیدم صداهای آهسته که می گفتند: ندا مرده باورم نمیشد.

آخه مگه میشد ندا؟ندا که اینقدر شوخ بود امکان نداره.

باور نکردم تا وقتی که سر جلسه امتحان چشمم به چشم پف کرده سمیه افتاد باور نمی کردم اما میدونستم اتفاقی افتاده به هر زحمتی بود یه چیزای نوشتم و با التماس از سر امتحان پاشدم نمی دونستم چه خاکی باید به سرم بریزم داخل حیاط فقط راه می رفتم و دعا می کردم همه چیز دروغ باشه آخه چرا ندا؟کم سختی کشیده بود که حالا باید .......

تمام خاطرات تلخ و شیرین گذشته مانند پرده سینما از جلوی چشمم می گذشت.

خدایا در حقش خیلی بد کردم از خودم بدم میومد با نسیبه راه افتادیم همینطور که گریه می کردیم داخل کوچه شان شدیم همه جا ساکت بود هر قدر که نزدیکتر میشدیم اظطرابم بیشتر میشد و لرزش بدنم رو بیشتر احساس می کردم خیلی خلوت بود یه آن باورم شد که دروغ بوده از نسیبه جدا شدم و قرار شد هر خبری بود به هم دیگه بگیم چه روزی بود فقط گریه میکردم .

وقتی بچه ها زنگ میزدند و می گفتند دختر عموش بوده راحت میشدم و کمی آروم اما بازم گریه میکردم

 نویسنده:خانومم

وقتي سرکلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختري بود که کناردستم نشسته بود واون منو"داداشي" صدا مي کرد.

به موهاي مواج وزيباي اون خيره شده بودم وآرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون توجهي به اين مساله نمي کرد.
آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست. من جزومو بهش دادم. بهم گفت:"متشکرم ".
ميخوام بهش بگم، ميخوام که بدونه من نمي خوام فقط "داداشي" باشم. من عاشقشم، اما... من خيلي خجالتي هستم ... علتش رونميدونم.
تلفن زنگ زد. خودش بود. گريه مي کرد. دوستش قلبش روشکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نمي خواست تنها باشه. من هم اينکاررو کردم.
وقتي کنارش روکاناپه نشسته بودم، تمام فکرم متوجه اون چشمهاي معصومش بود.آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه.

بعداز 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس، خواست بره که بخوابه. به من
نگاه کرد وگفت:"متشکرم".
ميخوام بهش بگم،ميخوام که بدونه،من نميخوام فقط "داداشي" باشم. من عاشقشم.اما ... من خيلي خجالتي هستم ... علتش رونميدونم.
روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت: "قرارم بهم خورده،اون نميخواد با من بياد".
من با کسي قرارنداشتم.ترم گذشته مابه هم قول داده بوديم که اگه زماني هيچکدوممون براي مراسمي پارتنرنداشتيم باهم ديگه باشيم، درست مثل يه "خواهروبرادر".

ما هم باهم به جشن رفتيم.
جشن به پايان رسيد.من پشت سراون،کناردرخروجي ايستاده بودم.تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيباواون چشمان همچون کريستالش بود.

آرزومي کردم که عشقش متعلق به من باشه،امااون مثل من فکر نمي کرد و من اين روميدونستم.
به من گفت:"متشکرم، شب خيلي خوبي داشتيم".
ميخوام بهش بگم، ميخوام که بدونه،من نمي خوام فقط "داداشي" باشم. من عاشقشم. اما ...  من خيلي خجالتي هستم ... علتش رونميدونم.
يه روزگذشت، سپس يک هفته، يک سال ...

 قبل ازاينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلي فرا رسيد.

من به اون نگاه مي کردم که درست مثل فرشته هاروي صحنه رفته بود تامدرکش رو بگيره.
ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. امااون به من توجهي نمي کرد ومن اينو ميدونستم.

 قبل از اينکه کسي خونه بره به سمت من اومد، باهمون لباس وکلاه فارغ التحصيلي، با گريه منودرآغوش گرفت و سرش رو روي شونه من گذاشت وآروم گفت توبهترين داداشي دنياهستي، متشکرم.
ميخوام بهش بگم، ميخوام که بدونه، من نميخوام فقط "داداشي" باشم. من عاشقشم. اما ... من خيلي خجالتي هستم ... علتش رونميدونم.
نشستم روي صندلي،صندلي ساقدوش،اون دختره حالاداره ازدواج ميکنه، من ديدم که "بله" روگفت و وارد زندگي جديدي شد. با مرد ديگه اي ازدواج کرد.

 من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوري فکر نمي کرد و من اينوميدونستم.
اما قبل از اينکه بره رو به من کرد و گفت " تواومدي؟ متشکرم"
ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه  من نميخوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم .
اما... من خيلي خجالتي هستم ... علتش رو نميدونم .
سالهاي خيلي زيادي گذشت . به تابوتي نگاه مي کنم که دختري که من رو داداشي خودش مي دونست توي اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند.
يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ،
دختري که در دوران تحصيل اون رو نوشته.
اين چيزي هست که اون نوشته بود :
" تمام توجهم به اون بود. آرزو مي کردم که عشقش براي من باشه. اما اون توجهي به
اين موضوع نداشت و من اينو مي دونستم.
من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمي خوام فقط براي من يه داداشي باشه. من عاشقش هستم. اما ... من خجالتي ام ...
نمي‌دونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره.
اي کاش اين کار رو کرده بودم ...............

سلام دوستان ببخشید که دیر اومدم از اینکه لطف داشتیدو بهم سر میزدید ممنونم امیدوارم موفق پیروز شاد و سر بلند باشید

روز عاشورا بود , مادری رو دیدم که دست دختری رو گرفته بود و سر مرقد شهدای گمنام می رفت وقتی دقت کردم شنیدم داره با یکی از شهدای گمنام درد دل می کنه آخه اون مادر یکی از شهدائی بود که هنوز مفقود الاثر بود هنوز شهیدش به دستش نرسیده بود اما میومدو با شهدای گمنام به جای پسرش صحبت می کرد ناراحت شدم اما درد دل این مادر اینقدر قشنگ بود که نتونستم براتون ننویسم مادر داشت می گفت : دخترم برو به ایست پائین پای بابات تا بابات ببینه دخترش چه بزرگ شده ببینه دخترش قد کشیده واسه خودش خانومی شده ببینه دخترش کمکم وقت شوهر کردنشه اما پدرش نیست تا کنار دخترش باشه دختر داشت گریه می کرد و یک دفعه بغز دختر ترکیدو شرو کرد به درد دل کردن بابا نگاه کن منم دختر کوچولوی تو الان بیست سالمه بابا همه وقتی شوهر میکنن پدرشون کنارشونه من تو که نیستی چه کار کنم بابا دلم واست تنگ شده من که ندیدمت اما مادر بزرگ میگه تو خیلی مهربون بودی من الان با کی صحبت کنم بابا آخه منم دوست دارم سرمو بذارم رو شونتو بشینم گریه کنم از تنهائیام واست بگم بگم وقتی نبودی چقدر مادر بزرگ زحمت کشید تا من بزرگ شدم و.... دیگه من که نتونستم تحمل کنم بعد از چند دقیقه که گذشت رفتم پیششونو ازشون بابت اینکه حرفاشونو گوش داده بودم معذرت خواهی کردم و رفتم تا حالا هم که این مطلب و نوشتم و شایدم تا آخر عمرم به فکر اونا باشم چون خیلی سخت بود راستی مادر اون شهید بهم گفته که پسرش تو جنگ مفقود الاثر شده بود راستی بچه ها ببخشد اگه ناراحتتون کردم

                            بسم الله الرحمن الرحیم

چه ارزوهای داشتی تا همه بدونند بگو حجت, نمیدونی وقتی رفتی چه اتیشی تو دلم به پا شد اما حجت تو که

سلام امروزم عید فطرو یه ماه رمضون دیگه رو پشت سر گذاشتیم نمی

دونم ایا خدا نماز و روزهامو قبول کرده یا نه میدونم بنده گناه کاری هستم

وباید خیلی سعی کنم که خدا از  گناهانم بگذره راستی ماه روزه تمام شد

یادتون نره برای مریضا دعا کنید از ته دل دعا کنید اگه دلتون شکست بجایی

که اول بگید خدایا به داد دل شکسته من برس به یاد مریضا به یاد ضعفا به

یاد ادمای که ندارند بیفتید نکنه چون ماه رمضون تموم شد یادتون بره ادمائی

هستند که گشنه می خوابند یادتون باشه اگه شما سیرید ادمائی هستند

که گشنه هستند

 

هر چند که شما بهتر از اونی هستید که  ادمای دیگه رو فراموش کنید

 

 

سلام دلم واست تنگ شده خیلی منتظرت شدم هروز  به امید این بودم که

 

 

بیای و منو از این تنهای در بیاری روزای که از ته دل گریه میکردم روزای که با

 

 

دل شکسته گریه می کردم چقدر به خدا التماس کردم مگه نگفتی که

 

 

هرکی با دل شکسته منو صدا کنه یا ابا صالح المهدی هرکی از ته دل بگه یا

 

 

مهدی بیا  میای منم چقدر با دل شکسته صدات کردم مگه منه رو سیاه به

 

 

چی دلم خوشه جز اینکه بیای تا قبل از اینکه بمیرم ببینمت منم دلم می

 

 

خواد درد دلم رو برات بگم مهدی جان بیا می خوام عدالتو با چشمای خودم

 

 

ببینم با دستام لمسش کنم

 

 

مهدی جان ببین چقدر مردم گرسنه اند ببیند بچها تو راه مدرسه از زور

 

 

کرسنگی به زمین میفتند بیا مادرا دارند گرسنگی رو تحمل می کنند تا بچه

 

 

ها بتونند با شکم سیر بخوابند مادرا دارند تهمت نا روای بعضی از مردم زبون

 

 

نفهمو تحمل می کنند که بچه هاشون گرسنه نمونند بیا که مردم دارند کنار

 

 

خیابون زباله جمع می کنند تا بتونند زنده بمونند مگه نمیگن مادر شهید رو

 

 

باید احترام گذاشت یه مادر شهید تو گرمای خوزستان با یه بادبزن خودشو

 

 

خنک می کرد بیا که ببینی بعضیها تو کاخندو بعضیا یه فرش زیر پا ندارند بیا

 

 

که دلم خیلی گرفته از دست اونای که می تونند به مردم کمک کنند ونمی

 

 

کنند بیا که تو می تونی برای دلم مرحم باشی بیا که همه ادما منتظرت

 

 

هستند منتظرتیم تا بیای و زشتی ها  رو پاک کنیو عدالت الهی رو رو زمین

 

 

پیاده بیا که نه فقط یکروز بلکه هروز منتظرت هستیم و تا لحظه مرگ

 

 

منتظرت می مانیم به امید اینکه بتوانیم منجی عالم را ببینیم

 

 

نویسنده : ایمان یاریان

 

 

EMAN_YARA2000@YAHOO.COM

 

 

 

 

         

WWW.EMAN2020.BLOGFA.COM